Początki szkoły

Histo­ria naszej szko­ły sięga roku 1907, w któ­rym władze zabo­rcze zezwoliły na otwa­r­cie pla­có­w­ki szko­l­no-​wycho­wa­wczej w Kró­le­stwie Polskim. Pałac Kon­sta­n­tego Lubo­mi­r­ski­ego, gdzie mie­ści się szko­ła, został zaku­pi­o­ny przez ary­sto­kra­t­kę Marię Cie­cha­no­w­ską w imieniu sióstr niepokalanek. Była to osta­t­nia z sze­ściu fun­da­cji bł. Mar­ce­li­ny Daro­w­ski­ej. Pierwszy dzwonek zabrzmiał 15 września 1908r. Wtedy to nastą­pi­ło poświ­ę­ce­nie domu zakonnego oraz otwa­r­cie szko­ły śre­d­ni­ej wraz z inte­r­na­tem.

Lata międzywojenne

Wybu­ch pier­wszej wojny świa­to­wej przy­ni­ó­sł utru­d­ni­e­nia w pracy szkoły. Głó­w­ny budy­nek został zami­e­nio­ny na szpi­tal dla zaka­ź­nie cho­ry­ch na cho­le­rę i tyfus pla­mi­sty, a sio­stry pra­co­wa­ły w nim jako pie­lę­gni­a­r­ki. Po rocznej przerwie, od 1915r. 50 dziewcząt powróciło do szkoły, która, choć jeszcze w wojennych warunkach wznowiła swą dzi­a­ła­l­no­ść. Po odzyskaniu niepodległości i otrzymaniu stosownych pozwoleń swą działalność rozpoczyna gimnazjum  i liceum żeńskie, a w 1927 r. odbyła się pierwsza matura, którą wszystkie uczennice zdały pomyślnie.

II wojna światowa

Okres spokojnej pracy wychowawczej w Szymanowie kończy się wraz z wybuchem II wojny światowej  i wkroczeniem wojsk niemieckich. Mimo to, 15 września 1939 roku dla 34 dziewcząt, rozpoczyna się „normalny” rok szkolny. Oficjalnie gimnazjum i liceum zostają zamknięte, lecz siostry prowadzą tajne nauczanie. Pod szyldami akceptowanych przez Niemców szkół krawieckiej, handlowej i rolniczej, odbywają się tajne komplety dla liceum ogólnokształcącego i wychowawczyń przedszkoli. W rezultacie, w latach 1939-1945, Szymanów wydał 178 świadectw ukończenia gimnazjum (tzw. “mała matura”) oraz 177 matur licealnych. W tajnych kompletach uczestniczyło w sumie 730 uczniów i uczennic. W czasie wojny Szymanów był nie tylko klasztorem i szkołą, lecz także domem dla 300 osób z obozu koncentracyjnego w Pruszkowie; sierocińcem, a także kryjówką dla Żydówek przekazywanych tu z Kazimierzowskiej w Warszawie, gdzie w klasztorze niepokalańskim ukrywani byli Żydzi.

Czasy powojenne

Po zakończeniu II wojny światowej, szkoła szymanowska tak jak i inne szkoły zakonne, stanęła w obliczu wrogiej polityki rządu komunistycznego dążącej do likwidacji tych placówek. Nękane wieloma uciążliwymi wizytacjami, siostry po raz kolejny musiały pracować w częściowej konspiracji. Istniał podwójny plan lekcji: oficjalny dla wizytatorów i wewnętrzny dla sióstr i dziewcząt. Niejednokrotnie agitatorzy próbowali wprowadzić do szkoły ZMP, nawet bez wiedzy sióstr. Byt placówki ciągle wisiał na włosku. Zagrożenie było o tyle realne, że wiele placówek o podobnym charakterze nie przetrwało w Polsce Ludowej. Mimo licznych przeszkód ze strony nieprzychylnego kuratorium, szkoła w Szymanowie zachowała swój charakter i rytm pracy, ciągle poszerzając sposoby oddziaływania wychowawczego na dziewczęta. W tym czasie powstaje i prężnie działa zespół muzyczny „Światłocienie”, grupa pielgrzymkowa, Koło Pomocy Dzieciom i wiele innych kół zainteresowań.

Lata obecne

Obecną strukturę szkoły wyznaczyła reforma szkolnictwa z 1999 r., w jej wyniku powstało gimnazjum dla dziewcząt. Ale już za rok, na skutek kolejnej reformy, ostatni rocznik gimnazjalistek opuści Szymanów, który jako szkoła ponownie stanie się czteroletnim liceum ogólnokształcącym.